پای درس استاد

سلسله مباحث اعتقادی جناب استاد حجت الاسلام و المسلمین محمدرضا عابدینی

پای درس استاد

سلسله مباحث اعتقادی جناب استاد حجت الاسلام و المسلمین محمدرضا عابدینی

بسم الله الرحمن الرحیم

بنده محمدحسین صالحی، افتخار دارم که از سال ۱۳۸۷ پای درس استاد عزیز و عظیم القدری درحوزه علمیه مقدسه قم هستم، و از همان آغاز طلبگیم از برکات علمی و معنوی ایشان بسیار استفاده برده ام.

جناب استاد حجت الاسلام والمسلمین عابدینی، که از تلامذه مراجع و آیات عظام اسلام هستند وخصوصاً ازمحضر بزرگانی مانند حضرات علامه حسن زاده آملی، آیت الله بهجت،علامه جوادی آملی، آیت الله ممدوحی، آیت الله بهاء الدینی، آیت الله محفوظی و... بهره برده اند، و از نظر فکری نیز بالأخص ممحّض در آثار و افکار علامه طباطبایی(رحمة الله علیه) میباشند.

استاد عابدینی شنبه ها در برنامه تلویزیونی سمت خدا (شبکه ۳) با صداوسیما همکاری دارند.

تاکنون درمحضر استاد عزیز دروس ذیل استفاده شده:

* از سال ۸۵ : درس شرح روایات معاد (از ابواب معاد بحار الانوار : ج۶و۷و۸) :
هفته ای یک جلسه، که کل مباحث در ۲۵بهمن۹۳ به پایان رسید.

* از سال ۹۰ : درس شرح تفسیر المیزان
یکشنبه و دوشنبه و سه شنبه (یک ساعت قبل اذان ظهر)
(آدرس فعلی: حدفاصل میدان معلم و میدان بسیج، مدرسه علمیه امام کاظم(ع)، ساختمان امام رضا(ع) همکف، مدرس۲۷ )
که فقط امکان حضور برادران می باشد.
تا ۲۵ مهر ۹۶ در جلسه ۴۲۵ تا آخر تفسیر آیه ۲۴۲سوره بقره (المیزان،ج۲ ص۲۶۰) به اتمام رسیده است، و شرح جلد دوم المیزان ادامه دارد.

* از سال ۹۱ : درس شرح روایات اصول کافی
چهارشنبه (یک ساعت قبل اذان ظهر)
(در همان مدرسه علمیه امام کاظم -علیه السلام-)
تا ۳ آبان ۹۶ درجلسه ۲۴۱ : کتاب الحجّة کافی، باب۲۶- القرآن یهدی للامام

* از سال ۹۲ : درس اسفار ( از جلد اول) :
هرروز ساعت۷ صبح (بهار س۸)، معلم، کوچه ۲۱،بعد مسجد سلماسی، دارالعلم امام حسن(علیه السلام)

* از ۲ اسفند ۹۳ : درس مهدویت (شرح روایات غیبت، ظهور و رجعت)، سه شنبه ها، ساعت۱۸:۳۰ (فصل پاییز و زمستان بعد نمازعشا)
آدرس: خیابان سمیه، کوچه ۱۱ (جنب مخابرات)، پ۱، حوزه علمیه ثامن الأئمه(ع)، با امکان حضور خواهران.

*******

از آنجا که معارف ناب مهدویت بسیار مورد نیاز جوانانی مثل بنده است، آنها را از طریق این وبلاگ برای شما منتظران امام زمان (علیه السلام) منتشر میکنیم.

امید است که مورد نظر حضرت حجّت قرار بگیرد، و گامی کوچک برای تعجیل در فرج موفور السّرور ایشان بشود.

الهی وفّقنا لما تحبّ و ترضی
و السلام علی من اتّبع الهدی

طبقه بندی موضوعی
آخرین مطالب
پربیننده ترین مطالب
آخرین نظرات
پیوندها

۱ مطلب در فروردين ۱۳۹۶ ثبت شده است

با سلام

لینک دانلود فایل صوتی جلسه ۵۸ ، سه شنبه ۱۵ فروردین ۱۳۹۶ (23.5 MB صوت با کیفیت wma -صندوق بیان)


لینک کمکی (30.88 MB صوت با کیفیت mp3 -سرور ابری پرشین گیگ)

موضوع جلسه:

- بحث علم در زمان ظهور

- جامعه ی ظهور چونکه به قرب خدا رسیده به خزائن علم بی منتهای عندالله راه میابد

- در دوران ظهور، خزائنِ علمیِ سراسر عالم وجود با شوق خودش را به مطهّرین میرساند. رابطه عالم هستی با جامعه انسانی مهدوی، از جنس همان رابطه ای است که عالم وجود با انبیاء و اوصیاء (علیهم السلام) برقرار میکرد و تحت اراده و تصرّف آنها قرار میگرفت.

- اینکه قرآن از تسلیم عالم هستی در برابر خداوند میفرماید: «وَ لَهُ أَسْلَمَ مَنْ فِی السَّماواتِ وَ الْأَرْض» (آل عمران،83)، امام صادق و امام رضا (علیهما السلام) مرتبه ای از آن تسلیم را در دوران ظهور امام زمان (علیه السلام) میدانند (بحار الأنوار، ج‏52، ص340 ح89 و90).

- عالم «به لحاظ نظام علمی» تا زمان ظهور «غائب» است  از انسان!  عالم تا زمان ظهور خودش را در اختیار جامعه‌ی انسانی قرار نداده و امساک کرده است. تا قبل زمان ظهور، انسان بصورت یک شئ بی‌جان با عالم برخورد میکند، اما در زمان ظهور عالم زنده است و با انسان تعامل زنده دارد. در زمان ظهور همه عالم از این جریان ظهور خوشحال میشوند و خودشان را میخواهند با شوق برسانند به انسان تا از طریق توحیدیِ جامعه‌ی انسانی به کمال برسند.

- تا قبل از ظهور چون گناه و کفر و موانع و اصطکاک با توحید در نظام فردی و اجتماعی در کار است و انسانها تبعیت محض از اراده الهی ندارند، عالم وجود نیز تحت اراده انسان قرار نمیگیرد و بخاطر مقابله‌ی با این رویکرد کفرآلود، حرکتش بسوی انسانها شوق ندارد (بلکه کراهت و امساک دارد) و خودش را نزدیک نمیکند و در رصد او قرار نمیدهد. اما در زمان ظهور عالم با شوق و شور بسوی انسان حرکت میکند و گنجینه هایی از خود را برای انسان آشکار میکند که تاکنون برای انسان کاملا ناشناخته و دور از دسترس بوده است.

- چون عالم تسلیم محض خدا بود، و این انسانِ دوران ظهور هم تسلیم محض خدا شده، پس عالَم خودش را تسلیم این انسان میکند و تمامِ امکاناتش تحت تسخیر این انسان الهی قرار میگیرد. همه‌ی عالم «أَسْلَمَ مَنْ فِی السَّماواتِ وَ الْأَرْض» نسبت به این انسان، همچنان که نسبت به خدا بود. نظام بیرونی عالم، تابع استقرار توحید در نظام درونی انسان، تسلیم او میشود.

- عظمت وجودی انسان در رابطه یافتن با تمام عوالم هستی و توان الهی در تسخیر آنهاست که همه تابع او میشوند، اما همه این استعدادهای عظیمش تا قبل از زمان ظهور معطّل و لغو مانده و به فعلیت نرسیده است. امروز چند درصدش در جامعه انسانی بکار گرفته شده؟ تقریبا هیچ!! تمام علومی که امروز هست نتیجه این مقدار بسیار ناچیز در بکارگیری استعدادهای علمی و قوای وجودی انسان است.

- چون خزائن علم الهی نامتناهی است، مسیر تجلّی علوم الهی هم در نظام وجودی انسان ها هرچه که جلوتر میرود عظیم‌تر میشود و این حرکت پایان ندارد، که حتی مخزن علم الهی در پیامبر خاتم(صل الله علیه و آله) هم میگوید: «رَبِّ زِدْنی‏ عِلْما»(طه،114). با اینکه هیچ خلق و امری به گرد ایشان هم نمیرسد، اما او میداند که شخصیتش در مقام ظهور حقیقتِ نوریش دائماً در حال تجلّی نور الهی است.

- خضوع انسان در برابر قدرت «فطری» است، لذا وقتی «قدرت علمی امام زمان(علیه السلام)» آشکار میشود انسانها فطرتاً رجوعشان بیشتر میشود، و انانیّت های کاذبشان فرو میریزد. بنابراین، عبودیّت و خضوع و تسلیم شدن در برابر قانون علم الهی و صاحب علم (خداوند متعال) در اهل علم سریعتر از دیگران است، که آنها میبینند وقتی خودشان تسلیم علم اند و تمام علم هم تسلیم امام زمان (علیه السلام) است پس آنها هم سریع تسلیم امام میشوند، بمانند ساحران فرعون که عالمترین در آن علم بودند و با یافتن ظهور علم الهی در تبدیل عصا به اژدها، بسیار عمیقتر و سریعتر از دیگران به خدای موسی ایمان آوردند و حتی جانشان را هم فدای ایمان عمیقشان کردند و بدست فرعون شهید شدند.

  • محمد حسین صالحی شهرودی