پای درس استاد

سلسله مباحث اعتقادی جناب استاد حجت الاسلام و المسلمین محمدرضا عابدینی

پای درس استاد

سلسله مباحث اعتقادی جناب استاد حجت الاسلام و المسلمین محمدرضا عابدینی

بسم الله الرحمن الرحیم

بنده محمدحسین صالحی، افتخار دارم که از سال ۱۳۸۷ پای درس استاد عزیز و عظیم القدری درحوزه علمیه مقدسه قم هستم، و از همان آغاز طلبگیم از برکات علمی و معنوی ایشان بسیار استفاده برده ام.

جناب استاد حجت الاسلام والمسلمین عابدینی، که از تلامذه مراجع و آیات عظام اسلام هستند وخصوصاً ازمحضر بزرگانی مانند حضرات علامه حسن زاده آملی، آیت الله بهجت،علامه جوادی آملی، آیت الله ممدوحی، آیت الله بهاء الدینی، آیت الله محفوظی و... بهره برده اند، و از نظر فکری نیز بالأخص ممحّض در آثار و افکار علامه طباطبایی(رحمة الله علیه) میباشند.

استاد عابدینی شنبه ها در برنامه تلویزیونی سمت خدا (شبکه ۳) با صداوسیما همکاری دارند.

تاکنون درمحضر استاد عزیز دروس ذیل استفاده شده:

* از سال ۸۵ : درس شرح روایات معاد (از ابواب معاد بحار الانوار : ج۶و۷و۸) :
هفته ای یک جلسه، که کل مباحث در ۲۵بهمن۹۳ به پایان رسید.

* از سال ۹۰ : درس شرح تفسیر المیزان
یکشنبه و دوشنبه و سه شنبه (یک ساعت قبل اذان ظهر)
(آدرس فعلی: حدفاصل میدان معلم و میدان بسیج، مدرسه علمیه امام کاظم(ع)، ساختمان امام رضا(ع) همکف، مدرس۲۷ )
که فقط امکان حضور برادران می باشد.
تا ۲۵ مهر ۹۶ در جلسه ۴۲۵ تا آخر تفسیر آیه ۲۴۲سوره بقره (المیزان،ج۲ ص۲۶۰) به اتمام رسیده است، و شرح جلد دوم المیزان ادامه دارد.

* از سال ۹۱ : درس شرح روایات اصول کافی
چهارشنبه (یک ساعت قبل اذان ظهر)
(در همان مدرسه علمیه امام کاظم -علیه السلام-)
تا ۳ آبان ۹۶ درجلسه ۲۴۱ : کتاب الحجّة کافی، باب۲۶- القرآن یهدی للامام

* از سال ۹۲ : درس اسفار ( از جلد اول) :
هرروز ساعت۷ صبح (بهار س۸)، معلم، کوچه ۲۱،بعد مسجد سلماسی، دارالعلم امام حسن(علیه السلام)

* از ۲ اسفند ۹۳ : درس مهدویت (شرح روایات غیبت، ظهور و رجعت)، سه شنبه ها، ساعت۱۸:۳۰ (فصل پاییز و زمستان بعد نمازعشا)
آدرس: خیابان سمیه، کوچه ۱۱ (جنب مخابرات)، پ۱، حوزه علمیه ثامن الأئمه(ع)، با امکان حضور خواهران.

*******

از آنجا که معارف ناب مهدویت بسیار مورد نیاز جوانانی مثل بنده است، آنها را از طریق این وبلاگ برای شما منتظران امام زمان (علیه السلام) منتشر میکنیم.

امید است که مورد نظر حضرت حجّت قرار بگیرد، و گامی کوچک برای تعجیل در فرج موفور السّرور ایشان بشود.

الهی وفّقنا لما تحبّ و ترضی
و السلام علی من اتّبع الهدی

دنبال کنندگان ۵ نفر
این وبلاگ را دنبال کنید
طبقه بندی موضوعی
کلمات کلیدی

هدیه ویژه

علم در زمان ظهور

انتظار فرج

جناب استاد عابدینی

آرشیو کامل یک دوره معرفتی

سنت های انبیاء

سنت تمحیص مومنین و تمحیق کافرین

سنت محوضت (محض شدن) و غربال و تمییز در ظهور و رجعت و قیامت

علت شدّت ابتلائات مردم در زمان ظهور

سنت یوسفی در حضرت حجت

اشراق زمین به نور توحید

سنت نوح در حضرت حجت

دولت مهدوی

آخرین دولت بودن دولتِ آل محمد (علیهم السلام)

عدالت مهدوی

نهی از توقیت و لزوم تکذیب وقت گذاران

سنت خضر در حضرت حجت

مبانی معرفتی انتظار حقیقی

اجر انتظار و فضیلت منتظران امام زمان بر دیگر مردمان

ارتباط عاشورا با ظهور امام زمان

فقط مخلِصین هستند که در غربال ابتلائات صابرند و منتظر حضرت میمانند

معارف قرآنی از تفسیر المیزان

ارتباط با حضرت فرای زمان و مکان

اشراق ارض به نور امام

اصول کافی

تکذیب مدعیان رؤیتی که ادعای نیابت دارند

امکان رؤیت حضرت در زمان غیبت کبری

سطح پیشرفته نظام معارف دینی

ارتباط ظهور با اربعین سیدالشهدا

اقامه دین خالص

آخرین مطالب
پربیننده ترین مطالب
آخرین نظرات
پیوندها

با سلام


لینک دانلود فایل صوتی جلسه 2 ، شنبه 9 اسفند 1393 (10.6 MB)



لینک دانلود کمکی (از سرور ابری پرسرعت پرشین گیگ)


در جلسه دوم از شرح روایات کتاب «الشموس المضیئه»، جناب استاد عابدینی ضمن بیان خلاصه ای از مطالب جلسه قبل، به شرح حدیث 3 و 4 پرداختند و فصل اول از باب اول، به پایان رسید.

 

برخی مطالب مطرح شده در این جلسه عبارتند از:


1.    حجّت یا مسعلِن (ظاهر و آشکار) است یا مستخفی (مکتتم و پنهان) است، که وجودش برای «هدایت مصداقی» لازم است تا مصداق عینی مفاهیم دینی و تشخیص هدایت تشریعی روشن باشد.


2.    هیچگاه نیست که حجّت با وجود مادّی اش در میان خلق نباشد، و حتی در زمان مستخفی بودن هم رابطه اش با خواص برقرار است، و از طریق هدایت خواص با بقیه ارتباط دارد (منتها آن خواص حق ادعای رؤیت و بابیّت ندارند، بلکه فقط مردم را از هدایتِ حجّت بهره مند سازند).


3.    عالم هستی دارد به سمت قیامت سیر میکند، که دوران غیبت و ظهور مقدمه قیامت هستند، و در قیامت تازه «حقیقت انسان» کمال وضوح و آشکاری را پیدا میکند و توحید به تمامه آشکار میشود، و آن «غایت وجود انسانی» محقق میشود، لذا «اصل حیات انسانی» در قیامت است که طلوع میکند.


4.    شناخت «حقیقتِ وجود حجّت» اگر نباشد «نظام تشریع» و «نظام تکوین»، بی ثمر و بدون هدف و متلاشی خواهد شد.


5.    «من مات و لم یعرف امام زمانه مات میتة الجاهلیة»، چون اگر نشناسد دیگر «تابعیت» صورت نمیگیرد وبه مرتبه انسانی نمیرسد، که در این حالت کمال انسانی محقق نشده و آن انسان در عین انسان بودن در حدّ «حیات حیوانی» مانده است، که این «حیات حیوانی» بخاطر نشناختن و عدم تبعیّت از امام، نشانه‌ی ماندن انسان در دورانِ «جاهلیّت» است.


6.    جاهلیت نسبت به امام تشکیکی است و شدت و ضعف دارد، که برخی فقط «جهل» به امام دارند که تابع نیستند، ولی برخی هم «جهل» دارند و هم «عناد» دارند که به منزله «مشرک» خواهند بود و جاهلیّتِ ایشان شدیدتر از آن کسی است که فقط جهل دارد.


7.    «ان الارض لا تخلو من حجة لله، و لکن الله سیعمی خلقه عنها بظلمهم و جهلهم» : «بدانید که زمین از حجت الهی خالى نیست، امّا به واسطه ستمگریها و جهالتهاى مردم، خداوند دیدگانشان را از مشاهده او فرو بسته است (و مردم از رؤیت امام کور هستند)‏»؛

 یعنی امام از ما پوشیده نیست، و اصلاً از آن طرف و از سوی او هیچ بخل و منعی نیست، بلکه مانع از این طرف از سوی ماست که ما قابلیّت نداریم.


8.    امام از خلق پنهان و پوشیده نیست بلکه حجاب و مانع از ما و اعمالِ بد ماست. و اصلاً «اصل بر رابطه و رؤیت و حضور» در محضر امام زمان (علیه السلام) است، و تعجّب از ماست که چه کردیم که از حضور او جاماندیم و ظهور و حضور او را نمی یابیم.


9.    امام، «روحِ جاری» در تمام خیرات و حسناتِ عالم است و تمام اعمال صالح ظهور اوست، یعنی فعلیتِ تمام خیرات و حسنات به منزله «بدن امام» محسوب میشوند و او «روحِ تمامِ اعمال صالح» است.


10. فراتر از اعمال صالح، هر «آدم صالحی» نیز «آینه‌ای» از «حقیقت سِعی امام» می باشد که او را نشان میدهد، البته به مقداری که آن آدم با اعمال صالح و حسنات «متّحد» شده است.


11.   «حقیقت سِعیِ امام» در تمام مومنین و صلحا حضور دارد، و «حقیقت شخصیه امام» با آن حضور «حقیقت سِعی او» (در تمام صلحا و مومنان)، منافاتی ندارد.


12.    پس هر رابطه ای با یک «انسان صالح»، ارتباط با «حضرت حجّت» (علیه السلام) است.

 حال بیابیم که آیا ظهور و حضور از این بالاتر امکان پذیر است، که انسان از صبح تا شب به ارتباط با اعمال صالح و ارتباط با صالحین محشور است، و دارد در ضمن تمام اعمال صالح و تمام مؤمنان و صالحان حضرت را رؤیت میکند.

 لذا آیت الله بهجت میفرمودند: 2 رکعت نماز در زمان غیبت افضل از آن است که انسان طلب رؤیت حضرت را بکند، چون با این عمل صالح «حقیقت فرج» محقق شده (که عبور از ظاهر به باطن انجام شده است).

 و در چنین حالتی از شناخت «حقیقت امام» است که برای انسان مؤمن «لَا یَضُرُّهُ تَقَدُّمُ هَذَا الْأَمْرُ أَوْ تَأَخُّرُهُ»، که »تقدّم و تاخّر اتمام غیبت کبری» فرقی ندارد، چون آن مؤمن با «شناختِ امام» از غیبت درآمده است.


13. مردم زمان معصومین هم ظاهر ایشان را میدیدند و میشناختند ولی منکر مقام ولایت وحجّت بودن ایشان بودند و از دیدن حقیقت وجودی معصومین کور بودند، که این همچنان بیان «سنّت یوسفی» در رابطه با حضرت حجّت (علیه السلام) هست که مردم در زمان غیبت وی را میبینند ولی او را نمیشناسند.


14. دوران غیبت دورانی است که ما امام زمان را در همه جا ببینیم نه آنکه فقط در گوشه ای دنبال او باشیم، که همه ظهورات دارند او را آشکار میکنند، لذا «دور و نزدیک مکانی و زمانی» در ارتباط با ایشان راه ندارد، بلکه «قُرب و بُعد وجودی» مطرح است که بستگی به «طهارت وجودی افراد» دارد.


«و السلام علیکم و رحمة الله»

نظرات (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی